علمي عبري. او به عربي مينوشت و دستور زبان عبرياش اصلاً براساس دستور زبان عربي بود. (تا امروز هم اصطلاحات دستور زبان عبري ترجمهٴ اصطلاحات مشابه عربي است). در زمينهٴ افعال و علايم سجاوندي (يعني علايم سجاوندي ماسورايي براي تعيين حروف صدادار و تلحين لغات) مطالعهٴ خاصي انجام داد. آثار مهمش به زودي توسط موسي بن گِقطَليه (نك نيمهٴ دوم سدهٴ يازدهم) و بعداً توسط ابراهيم بن عزرا (نيمهٴ اول سدهٴ دوازدهم) به عبري ترجمه شد.
سويداس
سويداس1 مقارن اواسط سدهٴ دهم برآمد. لغتنويس بيزانسي. پيش از 976 يك واژهنامهٴ يوناني تأليف كرد، حاوي اطلاعات زيادي راجع به موضوعات و همچنين كلماتي كه مورد معرفي قرار گرفته بود. اين كتاب شامل مقالات زيادي دربارهٴ موضوعات علمي است، ولي براي تاريخ ادبيات داراي ارزش ويژهاي است. آن را ميتوان يك دايرةالمعارف زبانشناسي ناميد. ذكر آثار صرفاًبه ترتيب الفبايي نيست، بلكه ترتيب آوايي، يعني تلفظ كلمات هم رعايت شده. از مواردي كه دو حرف ساكن پشت سر هم قرار ميگيرد صرفنظر شده، و حروف صدادار و صداهاي مركب2 كه همآوا يا داراي صداي مشابه است، پشت سر هم آمده. مثلاً اين رديفها را در سراسر كتاب داريم:
δ,αι,ε,ξ,ει,ŋ,ι,...,ο,ω .
نخستين اشاره به رنگهايي كه هنگام آب دادن فولاد به وسيلهٴ روغن پديد ميآيد. اين نخستين گزارش از هر قبيل رنگ آبداده است، ولي مسلم است كه چنين پديدههايي بايستي از مدتها پيش مورد توجه صنعتگران قرار گرفته باشد.
ابو
فقرهٴ رياضي (د) را در بالا ببينيد.
ايلفريك
ايلفريك نحوي3 در حدود 955 زاده شد؛ در صومعهٴ وينچستر تحصيل كرد؛ رهبان سرنه در دورستشاير4، و اينسهام5 در نزديكي آكسفورد؛ در 1020 هنوز زنده بود. بنديكتي انگليسي.
نحوي و لغتنويس. دستور زبان لاتيني نوشت، همراه با ترجمهٴ منتخباتي از پريسكيان (نك نيمهٴ اول سدهٴ ششم)؛ واژهنامهاي شامل قريب 3000 واژه - قديمترين واژهنامهٴ لاتيني به